Honden & puppy's-mechelse herder
De geluidssignalen van de hond
Zoals het in de natuur altijd zo is dat iets groots ook gevaarlijk is, zo is het ook dat iets groots een laag geluid maakt. Dus precies zoals een dreigende hond probeert om groot te lijken (opzetten van de haren, rechtop staan) kan hij ook op een imponerende manier geluid maken. Een onderworpen hond kan weer om klein te lijken (of te klinken) hoge tonen produceren. Je kunt het je gemakkelijk voorstellen; een piepstemmetje is niet zo overtuigend als je een dreigement wil uiten.
Gegrom is een laag en akelig geluid dat een dreigement moet uitbeelden. Als je het hoort voel je ijskoude rillingen langs je ruggengraat gaan. Je kunt verschillende soorten gegrom onderscheiden.
Hier volgen een paar voorbeelden:
* Een zacht, laag gegrom betekent: Let op! Ga weg!
* Een laag gegrom met als slot een korte blaf betekent: Ik ben opgewonden en klaar om aan te vallen.
* Gegrom met hoge tonen en eindigend met een blaf betekent: Ik ben opgewonden, maar ik ben niet zeker van mijn zaak. Toch ga ik aanvallen als je niet vertelt wat je bedoelingen zijn.
* Gegrom met wisselend hoge en lage tonen betekent: Ik ben bang en als je mij verder in het nauw drijft ga ik zeker aanvallen (Dit is typisch iets voor angstbijters)
* Luid gegrom betekent: Ik ben opgewonden en ik vind dit absoluut leuk. Dit gegrom vertelt dat de concentratievermogen bij de hond groot is.
Een hond die blaft, is altijd opgewonden. Aan de toonhoogte en het ritme is te horen wat de hond wil. Blaffen is om aandacht te trekken. Op deze wijze laat hij wie of wat dan ook weten dat diegene of datgene opgemerkt is. Daarbij is het ook een manier om zijn eigen aanwezigheid kenbaar te maken.
Voorbeelden:
* Een aanhoudende, snelle, middelhoge blaf betekent: Roedel, let op! Het kan zijn dat we problemen hebben. Iemand is op ons territorium! (alarm)
* Een aanhoudende blaf, lager in frequentie en toon betekent: Iemand is ons territorium binnengedrongen. Het is tijd voor een aanval, ik ben klaar dit territorium te verdedigen.
* Blaffen in snelle series van 3 á 4 keer betekent: Baasje, baasje.. kom kijken. Het kan zijn dat iemand probeert ons territorium binnen te dringen. Alsjeblieft, ga dat uitzoeken.
* Blaffen in de lengte gerekte series met pauzes( meer sporadisch) betekent: Hallo, is daar iemand? Ik ben eenzaam en ik verlang naar gezelschap.
* Een of twee korte, scherpe blaffen, middelhoog in toon betekent: Ik voel mij goed maar waar zijn jullie?
* Een scherpe, korte blaf, middellaag van toon betekent: HOU OP!
* Een scherpe blaf, hoog in toon betekent: Wat nou? Als deze 2 of 3 keer wordt herhaald, betekent het: kom kijken/hier.
Huilen bestaat uit lang aanhoudende melodieuze geluiden van verschillende toonhoogtes. Het zijn geluiden die grote afstanden overbruggen. Honden huilen vaak als ze gescheiden zijn van de rest van hun roedel en proberen op deze manier contact te houden of te herstellen. Het gehuil is individueel herkenbaar. Samen huilen versterkt het saamhorigheidsgevoel.
Janken en piepen is meer aandacht trekken op een persoonlijk niveau en wordt gebruikt wanneer hij direct contact wil leggen met de directe omgeving. Dit heeft met angst, deemoed of onderdanigheid te maken.
Voorbeelden:
* Eén keer janken en piepen of een korte hoge blaf betekent: Au, ik heb pijn gevoeld of ik denk dat ik dat gaan voelen.
* Series van janken en piepen betekent: Ik ben ontzettend bang en heb pijn gevoeld, doe dit niet meer alsjeblieft!!
* Zacht en aanhoudend janken en piepen betekent: Help me, ik voel mij niet lekker, ik heb pijn en ik voel me totaal alleen op deze wereld.
Het is verleidelijk om te denken dat honden begrijpen wat woorden in de menselijke taal betekenen. Gezien hun eigen communicatiesysteem lijkt dat onwaarschijnlijk. Afgerichte honden kunnen goed tientallen verschillende woorden van de menselijke taal onderscheiden. Honden leren bepaalde geluiden te associëren met bepaalde activiteiten en zijn in hoge mate afhankelijk van andere samenhangende aanwijzingen, zoals handgebaren, onze non-verbale lichaamstaal, onze woordkeuze en hoe goed de hond opgeleid is.
Zoals het in de natuur altijd zo is dat iets groots ook gevaarlijk is, zo is het ook dat iets groots een laag geluid maakt. Dus precies zoals een dreigende hond probeert om groot te lijken (opzetten van de haren, rechtop staan) kan hij ook op een imponerende manier geluid maken. Een onderworpen hond kan weer om klein te lijken (of te klinken) hoge tonen produceren. Je kunt het je gemakkelijk voorstellen; een piepstemmetje is niet zo overtuigend als je een dreigement wil uiten.
Gegrom is een laag en akelig geluid dat een dreigement moet uitbeelden. Als je het hoort voel je ijskoude rillingen langs je ruggengraat gaan. Je kunt verschillende soorten gegrom onderscheiden.
Hier volgen een paar voorbeelden:
* Een zacht, laag gegrom betekent: Let op! Ga weg!
* Een laag gegrom met als slot een korte blaf betekent: Ik ben opgewonden en klaar om aan te vallen.
* Gegrom met hoge tonen en eindigend met een blaf betekent: Ik ben opgewonden, maar ik ben niet zeker van mijn zaak. Toch ga ik aanvallen als je niet vertelt wat je bedoelingen zijn.
* Gegrom met wisselend hoge en lage tonen betekent: Ik ben bang en als je mij verder in het nauw drijft ga ik zeker aanvallen (Dit is typisch iets voor angstbijters)
* Luid gegrom betekent: Ik ben opgewonden en ik vind dit absoluut leuk. Dit gegrom vertelt dat de concentratievermogen bij de hond groot is.
Een hond die blaft, is altijd opgewonden. Aan de toonhoogte en het ritme is te horen wat de hond wil. Blaffen is om aandacht te trekken. Op deze wijze laat hij wie of wat dan ook weten dat diegene of datgene opgemerkt is. Daarbij is het ook een manier om zijn eigen aanwezigheid kenbaar te maken.
Voorbeelden:
* Een aanhoudende, snelle, middelhoge blaf betekent: Roedel, let op! Het kan zijn dat we problemen hebben. Iemand is op ons territorium! (alarm)
* Een aanhoudende blaf, lager in frequentie en toon betekent: Iemand is ons territorium binnengedrongen. Het is tijd voor een aanval, ik ben klaar dit territorium te verdedigen.
* Blaffen in snelle series van 3 á 4 keer betekent: Baasje, baasje.. kom kijken. Het kan zijn dat iemand probeert ons territorium binnen te dringen. Alsjeblieft, ga dat uitzoeken.
* Blaffen in de lengte gerekte series met pauzes( meer sporadisch) betekent: Hallo, is daar iemand? Ik ben eenzaam en ik verlang naar gezelschap.
* Een of twee korte, scherpe blaffen, middelhoog in toon betekent: Ik voel mij goed maar waar zijn jullie?
* Een scherpe, korte blaf, middellaag van toon betekent: HOU OP!
* Een scherpe blaf, hoog in toon betekent: Wat nou? Als deze 2 of 3 keer wordt herhaald, betekent het: kom kijken/hier.
Huilen bestaat uit lang aanhoudende melodieuze geluiden van verschillende toonhoogtes. Het zijn geluiden die grote afstanden overbruggen. Honden huilen vaak als ze gescheiden zijn van de rest van hun roedel en proberen op deze manier contact te houden of te herstellen. Het gehuil is individueel herkenbaar. Samen huilen versterkt het saamhorigheidsgevoel.
Janken en piepen is meer aandacht trekken op een persoonlijk niveau en wordt gebruikt wanneer hij direct contact wil leggen met de directe omgeving. Dit heeft met angst, deemoed of onderdanigheid te maken.
Voorbeelden:
* Eén keer janken en piepen of een korte hoge blaf betekent: Au, ik heb pijn gevoeld of ik denk dat ik dat gaan voelen.
* Series van janken en piepen betekent: Ik ben ontzettend bang en heb pijn gevoeld, doe dit niet meer alsjeblieft!!
* Zacht en aanhoudend janken en piepen betekent: Help me, ik voel mij niet lekker, ik heb pijn en ik voel me totaal alleen op deze wereld.
Het is verleidelijk om te denken dat honden begrijpen wat woorden in de menselijke taal betekenen. Gezien hun eigen communicatiesysteem lijkt dat onwaarschijnlijk. Afgerichte honden kunnen goed tientallen verschillende woorden van de menselijke taal onderscheiden. Honden leren bepaalde geluiden te associëren met bepaalde activiteiten en zijn in hoge mate afhankelijk van andere samenhangende aanwijzingen, zoals handgebaren, onze non-verbale lichaamstaal, onze woordkeuze en hoe goed de hond opgeleid is.
