Een les die getrokken kan worden uit deze theorie met betrekking tot voedsel op het spoor
Grotendeels de meeste geleiders gebruiken bij het aanleren van het speuren voedsel. Ik ook. En ik denk dat daar niets mis mee is. Echter leert voorgaande theorie ons het nu volgende feit over het gebruik van voedsel op het spoor en is iets waarmee we wel degelijk rekening mee moeten houden! Gebruik van voedsel op het spoor is van grote invloed op de spoorsamenstelling. Immers de geur van voer is zonder twijfel sterker dan die van bodembeschadigingen, kapot getrapte planten, impregneermiddel of de nog geringere menselijke geur. Het maakt daarbij niet uit of men een (onderbroken) sleepspoor maakt of brokjes op het spoor legt. Indien men het gebruik van voedsel niet snel afbouwt kan het volgende geschieden. De hond zal zich in eerste instantie gaan richten op de overheersende geur van voedsel, en wat later (bij een onderbroken voedselspoor) ook op de bodembeschadiging. De hond leert echter op deze wijze niet om de zwakke individuele menselijke geur van de spoorlegger uit het geurcomplex van het spoor te halen. De gevolgen zijn deze:
De hond op deze wijze opgebouwd zal als gevolg van het niet kunnen waarnemen van de Individuele menselijke geur in zijn spoor zonder bedenkingen overgaan op verleidingssporen en mechanische sporen (bijvoorbeeld bandensporen van tractoren).
-Bovendien ontbreekt de verbinding tussen de geur van het spoor (geur van voer en bodem- beschadiging) en de voorwerpen (met de geur van de spoorlegger). De voorwerpen hebben dus voor de hond geen betekenis en worden daardoor gemakkelijker overlopen.