_
Veel mensen vinden het knippen van de nagels van hun honden griezelig. Niet verwonderlijk als je bedenkt dat er "leven" in die nagels zit. En als je per ongeluk in dit "leven" knipt doe je je hond hartstikke zeer en het bloed enorm. Honden bij wie regelmatig in het leven geknipt is zullen niet zo meewerkend zijn als ze je met de nagel-tang zien aankomen. Sommige honden hebben al zo'n trauma opgelopen dat het knippen van de nagels onmogelijk is geworden en altijd uitloopt op een gevecht.

Laat het niet zo ver komen! Als je het echt niet durft, zoek iemand die het wel voor je kan doen. Wil je het zelf doen, oefen dan eerst "droog". Zorg eerst dat je hond het niet meer erg vindt dat je aan zijn voeten en nagels komt. "Speel" met z'n voeten. Kriebel ze en maak er eerst een spelletje van. Ga dan rustig aan met de tang oefenen. Nog niet knippen, maar gewoon "erop" zetten en weer terug trekken. Bekijk de nagels van je hond eerst goed. Zet er eens een goeie sterke lamp op of ga ze bekijken in de zon. Probeer te ontdekken waar het leven zit, vooral zwarte nagels moeten eerst goed bekeken worden. Zorg dat de nagels schoon zijn, dus verwijder vuil voordat je eventueel gaat knippen. Een beetje nat maken (met wat spuug) wil ook helpen om bij met name zwarte nagels het leven beter zichtbaar te maken, want als de nagel nat is gaat hij glimmen en om de één of andere reden wordt dan vaag toch de roze doorschijning van het leven beter zichtbaar. 

Als je wat zekerder bent en je hond blijft ook rustig is het echt heel simpel. Het enige wat je nu nog moet doen is heel voorzichtig zijn, rustig en niet eerder knippen dan als je zeker weet dat je goed zit. Zorg dat je genoeg licht hebt, zet je bril op als je die nodig denkt te hebben en doe het nooit als een haast-klusje. En onthou: als jij zenuwachtig en onzeker bent, zal je hond jouw gedrag immiteren

Laat ik beginnen met een makkelijke nagel: een witte. Zorg dat er geen haar in de weg zit, wat je uitzicht belemmerd, dus duw het haar dat over de nagel hangt terug. Bij een witte nagel zie je heel goed waar het leven zit, want daar schijnt de nagel roze door  . Zet de tang (ik gebruik altijd een guillotine-tang) op de nagel, een paar millimeter verwijderd van het leven en knip in één keer stevig door. Niet haperen of twijfelen, want dat voelt je hond en die trekt dan zijn voet terug, met als gevolg dat aan de nagel die al klem zat in de tang wordt getrokken en dat doet zeer.

 

Heeft jouw hond zowel zwarte als witte nagels naast elkaar, doe dan  eerst de witte. Als je daarna de zwarte ernaast houd weet je tot hoever je kunt knippen. Maar zoals al eerder gezegd, goed licht, een beetje nat maken en niet te ver willen knippen voorkomen dat je ook bij zwarte nagels in het leven knipt. Als je er al een stukje af hebt, denk dan niet: nog maar een millimetertje eraf halen. Die afstand is dan gewoon te kort en dan loop je zeker het risico in het leven te knippen. Geknipt is geknipt. Te weinig eraf gehaald? Pech gehad, volgende keer beter. Volgende nagel.

 
Al m'n hondjes vinden nagels knippen niet echt erg, want ik doen dit al met ze vanaf een heel vroege leeftijd. OK, ze liggen niet te juichen als ze weer aan de beurt zijn en houden goed in de gaten wat ik aan het doen ben, maar ze lopen niet gillend weg of gaan zich verstoppen. 

Heb respect voor de angst die honden hebben voor het knippen van hun nagels,

Mensen die dus bot te werk gaan en keer op keer in het leven knippen en het "gehuil" van hun honden afdoen voor aanstellerij zijn wat mij betreft  hun dieren aan het mishandelen.

---