Honden & puppy's-mechelse herder
Vergiftening
Vergiftiging bij honden komt helaas nog regelmatig voor. In Griekenland is dit een veel gebruikte methode om van de zwerfhonden af te komen. Maar helaas heb je ook in Nederland zulke hondenhaters. Hoe u moet handelen wanneer uw hond vergiftigd is staat uitgebreid beschreven op de pagina EHBO bij vergiftiging.
Hier willen we u er op wijzen dat u ook binnenshuis op moet passen dat uw hond geen schadelijke stoffen binnenkrijgt. Net als bij kinderen, geldt ook voor honden: houdt reinigingsmiddelen, insecticden, rattengif maar ook medicijnen buiten het bereik van uw hond. Een hond vindt het altijd reuze interessant om op doosjes of plastic flessen te knagen en een ongeluk zit in een klein hoekje.
Wist u trouwens dat chocolade ook vergif is voor honden ? Chocolade bevat theobromine, een stof die het zenuwstelsel op een gelijksoortige manier als cafeïne beïnvloedt. Dit product kan voor honden dodelijk zijn, aangezien hun metabolisme het niet kan omzetten. Als honden chocolade eten, blijft de theobromine 20 uur in hun bloed circuleren. Het kan epileptische aanvallen, hartinfarcten, interne bloedingen, en tenslotte de dood veroorzaken.
Geef uw hond dus nooit chocolade, hoe lekker hij dit misschien ook vindt.
Heeft uw hond per ongeluk toch chocola op, laat hem dan braken of breng de hond naar de dierenarts. Bij een hond van 25 kilo kan 200 gram chocolade een dodelijk gevolgen hebben. Bij de dierenwinkel zijn chocoladesnoepjes voor de hond verkrijgbaar. Deze zijn , als het goed is, vrij van theobromine. Let hierop als u deze chocoladedrops voor uw hond koopt.
WAT KAN MEN ER AAN DOEN?
Vergiftiging veroorzaakt een afgrijselijke doodsstrijd. Het is niet alleen een van de meest barbaarse en laffe misdaden tegen dieren maar ook een bron van immense pijn en verdriet voor de mensen die van hen houden. Juist omdat het een geniepige aanslag is duurt het een tijd voordat men ontdekt dat het dier vergiftigd zou kunnen zijn en ook het bereiken van de dierenarts komt meestal te laat. Ondanks de inspanningen van de dierenarts is het vaak onmogelijk het dier te redden.
Het is daarom belangrijk om als dierenbezitter zelf voorbereid te zijn!
VOORZORGSMAATREGELEN
Houd uw dier weg van "eetbare dingen" op plaatsen waar deze niet thuishoren. Vergiftigd voedsel wordt aangetroffen in plastic zakken, in schalen met voedsel of vloeistoffen, voedselresten, gehaktballen etc. Verwijder zulke verdachte zaken als u deze ziet en gooi deze in een vuilnisbak. Vergiftigd lokaas wordt vaak neergelegd op plaatsen waar dierenliefhebbers zwerfdieren voederen. Kijk vooral uit voor (gekleurde) poederige substanties! Doe altijd aangifte bij de politie van vergiftiging of pogingen daartoe. Verzamel eventueel bewijsmateriaal en leg de feiten (wat, waar, wanneer) in notitie of foto's vast.
EERSTE HULP
De eerste hulp bestaat uit het laten braken en het neutraliseren van het nog aanwezige gif. Omdat vergiftiging zelden naast de deur van de dierenarts plaatsvindt begrijpen de meeste dierenartsen dat eerste hulp door de eigenaar bepalend is voor de overlevingskans. Bespreek de samenstelling (braakmiddelen en tegengif) en het gebruik van een eerste hulp doos eerst met de dierenarts. Vraag naar de symptomen van vergiftiging en advies over de aanpak. Kennis van de symptomen is essentieel omdat tegengif schadelijk is wanneer een dier niet is vergiftigd! Vraag de dierenarts hoe u braakmiddelen of actieve koolstof oplossingen oraal kunt toedienen en hoe een injectiespuit voor dergelijke noodgevallen moet worden gebruikt. Voorbereiding is de eerste stap!
SYMPTOMEN VAN VERGIFTIGING:
* Insecticide vergiftiging:
o Kwijlen, tranen, diarree, sterk braken, samentrekking van pupillen
o spiertrekkingen, moeizame ademhaling, stuiptrekkingen en coma
o Behandeling: atropine (1 ampul voor een kat of kleine hond, 2-3 voor
o grotere honden afhankelijk van hun gewicht). De injectie kan intraveneus (in de ader,
neemt het lichaam het snelste op), intramusculair (in de spier) of subcutaan (onderhuids)
* Rattengif:
o Braken en diarree, maar soms blijven de symptomen 2 tot 3 dagen uit.
o Tekenen van interne bloeding zoals rode/paarse/donkerblauwe vlekken
op het lichaam en in de bek ontstaan later.
o Behandeling:Injectie met vitamine K (5-20mg afhankelijk van het gewicht). Dit verdikt het bloed.
* Strychnine vergiftiging:
o De dieren raken verlamd, de pupillen verwijden en de spieren trekken.
o Behandeling: Injectie met diazepam (Valium).
Katten 5-10mg, honden 10-30mg afhankelijk van het gewicht.
Hier willen we u er op wijzen dat u ook binnenshuis op moet passen dat uw hond geen schadelijke stoffen binnenkrijgt. Net als bij kinderen, geldt ook voor honden: houdt reinigingsmiddelen, insecticden, rattengif maar ook medicijnen buiten het bereik van uw hond. Een hond vindt het altijd reuze interessant om op doosjes of plastic flessen te knagen en een ongeluk zit in een klein hoekje.
Wist u trouwens dat chocolade ook vergif is voor honden ? Chocolade bevat theobromine, een stof die het zenuwstelsel op een gelijksoortige manier als cafeïne beïnvloedt. Dit product kan voor honden dodelijk zijn, aangezien hun metabolisme het niet kan omzetten. Als honden chocolade eten, blijft de theobromine 20 uur in hun bloed circuleren. Het kan epileptische aanvallen, hartinfarcten, interne bloedingen, en tenslotte de dood veroorzaken.
Geef uw hond dus nooit chocolade, hoe lekker hij dit misschien ook vindt.
Heeft uw hond per ongeluk toch chocola op, laat hem dan braken of breng de hond naar de dierenarts. Bij een hond van 25 kilo kan 200 gram chocolade een dodelijk gevolgen hebben. Bij de dierenwinkel zijn chocoladesnoepjes voor de hond verkrijgbaar. Deze zijn , als het goed is, vrij van theobromine. Let hierop als u deze chocoladedrops voor uw hond koopt.
WAT KAN MEN ER AAN DOEN?
Vergiftiging veroorzaakt een afgrijselijke doodsstrijd. Het is niet alleen een van de meest barbaarse en laffe misdaden tegen dieren maar ook een bron van immense pijn en verdriet voor de mensen die van hen houden. Juist omdat het een geniepige aanslag is duurt het een tijd voordat men ontdekt dat het dier vergiftigd zou kunnen zijn en ook het bereiken van de dierenarts komt meestal te laat. Ondanks de inspanningen van de dierenarts is het vaak onmogelijk het dier te redden.
Het is daarom belangrijk om als dierenbezitter zelf voorbereid te zijn!
VOORZORGSMAATREGELEN
Houd uw dier weg van "eetbare dingen" op plaatsen waar deze niet thuishoren. Vergiftigd voedsel wordt aangetroffen in plastic zakken, in schalen met voedsel of vloeistoffen, voedselresten, gehaktballen etc. Verwijder zulke verdachte zaken als u deze ziet en gooi deze in een vuilnisbak. Vergiftigd lokaas wordt vaak neergelegd op plaatsen waar dierenliefhebbers zwerfdieren voederen. Kijk vooral uit voor (gekleurde) poederige substanties! Doe altijd aangifte bij de politie van vergiftiging of pogingen daartoe. Verzamel eventueel bewijsmateriaal en leg de feiten (wat, waar, wanneer) in notitie of foto's vast.
EERSTE HULP
De eerste hulp bestaat uit het laten braken en het neutraliseren van het nog aanwezige gif. Omdat vergiftiging zelden naast de deur van de dierenarts plaatsvindt begrijpen de meeste dierenartsen dat eerste hulp door de eigenaar bepalend is voor de overlevingskans. Bespreek de samenstelling (braakmiddelen en tegengif) en het gebruik van een eerste hulp doos eerst met de dierenarts. Vraag naar de symptomen van vergiftiging en advies over de aanpak. Kennis van de symptomen is essentieel omdat tegengif schadelijk is wanneer een dier niet is vergiftigd! Vraag de dierenarts hoe u braakmiddelen of actieve koolstof oplossingen oraal kunt toedienen en hoe een injectiespuit voor dergelijke noodgevallen moet worden gebruikt. Voorbereiding is de eerste stap!
SYMPTOMEN VAN VERGIFTIGING:
* Insecticide vergiftiging:
o Kwijlen, tranen, diarree, sterk braken, samentrekking van pupillen
o spiertrekkingen, moeizame ademhaling, stuiptrekkingen en coma
o Behandeling: atropine (1 ampul voor een kat of kleine hond, 2-3 voor
o grotere honden afhankelijk van hun gewicht). De injectie kan intraveneus (in de ader,
neemt het lichaam het snelste op), intramusculair (in de spier) of subcutaan (onderhuids)
* Rattengif:
o Braken en diarree, maar soms blijven de symptomen 2 tot 3 dagen uit.
o Tekenen van interne bloeding zoals rode/paarse/donkerblauwe vlekken
op het lichaam en in de bek ontstaan later.
o Behandeling:Injectie met vitamine K (5-20mg afhankelijk van het gewicht). Dit verdikt het bloed.
* Strychnine vergiftiging:
o De dieren raken verlamd, de pupillen verwijden en de spieren trekken.
o Behandeling: Injectie met diazepam (Valium).
Katten 5-10mg, honden 10-30mg afhankelijk van het gewicht.
