Honden & puppy's-mechelse herder
Vooruit
Bij deze
oefening wordt, zoals bij elke oefening dat hoort, de hond eerst duidelijk
gemaakt wat de bedoeling is. Hierbij hebben we hulp nodig van een tweede
persoon. De geleider heeft zijn hond, die bevestigd is aan een lange lijn, vast
en laat zien dat hij een bal geeft aan de hulppersoon. Deze hulppersoon
probeert te bewerkstelligen dat de hond de aandacht op de bal houdt en legt de
bal op circa 10 meter van de hond en zijn geleider weg. De plaats waar de bal
nu ligt is ongeveer de plaats waar normaal gesproken de hond “AF” moet op het
terrein bij de oefening vooruit sturen.
N.B. Indien de hulp van een tweede persoon niet aanwezig is kan men als volgt te werk gaan. Breng de hond in drift m.b.v. een bal, houdt de hond in drift en leg de bal op een verhoging om vervolgens afstand te nemen van de bal.
De geleider probeert vervolgens zijn hond te pushen richting bal en geeft een visueel signaal in de vorm van een armbeweging richting bal en geeft direct daarop volgend het commando “VOORUIT”. Het blijkt dat de spanning bij het vooruit sturen te verhogen is door de hond vanuit “ZIT” in drift te brengen en vanuit “ZIT” te laten vertrekken op het commando. Nu rent de geleider met zijn hond naar de bal en aangekomen bij de bal het commando “AF”. Bij dit commando “AF” heeft men nu twee mogelijkheden. (1) Men laat de hond “AF” gaan met de kop richting de looprichting of (2) men laat de hond 180 graden draaien zodat hij met de kop richting geleider ligt. Mogelijkheid (1) is hoe de oefening volgens de letter van het programma dient te worden uitgevoerd, mogelijkheid (2) is de manier dat in de praktijk het meest wordt gehanteerd. Mogelijkheid (2) geeft waarschijnlijk iets meer controle over de hond voor wat betreft het rustig blijven liggen bij het inkomen van de geleider na het commando “AF”.
Bij de verdere opbouw van deze oefening wordt de afstand tot de bal vanaf de plaats van het vertrek van het vooruit gaan steeds groter gemaakt. Tevens probeert men de afstand dat men achter de hond aanrent steeds groter te maken.
Bij het “HIER” voorroepen heb ik het al gehad over de taal van de oren van de hond. Ook bij deze oefening geldt dat de oren in de nek snelheid betekent, komen de oren omhoog dan is er spraken van afremming. Dus gaat de hond vooruit en komen de oren omhoog dan kan men al op dat moment stimulans, later in de opbouw dwang, op de hond uitvoeren om te zorgen dat hij snel vooruit blijft gaan. Men hoeft dus niet te wachten totdat hij daadwerkelijk vertraagt of omkijkt gedurende het vooruit gaan.
Het vervolg van het verhaal blijft het zelfde, met dat verschil dat men gebruik gaat maken van een zeer lange lijn. Deze lijn moet een meter of 30 lang zijn, behoorlijk dik en uit één stuk bestaan. Er mogen absoluut geen knopen in deze lijn zitten daar deze knopen dan erg storend zouden zijn. Wat men in het vervolg ook aan zal moeten doen is een paar goede werkhandschoenen. Wat men namelijk de hond moet gaan leren is dat hij met grote snelheid vooruit blijft gaan ondanks men deze lijn door de handen laat glijden. Wat men dus wil bereiken dat de hond zich een beetje vooruit moet trekken. Het mag duidelijk zijn dat de hond hierbij geen prikketting om mag hebben en in het begin zal moeten wennen aan de situatie. Heeft men de situatie bereikt dat de hond zich over een afstand van ongeveer 30-40 meter hard vooruit trekt aan de lijn en goed “AF” gaat dan kan men overstappen naar de volgende in de opbouw van het vooruit gaan.
De geleider gaat de hond nu leren direct “AF” te gaan op commando, ondanks hij nog niet bij de bal is. In de praktijk ziet dit er als volgt uit. De hond krijgt het commando “VOORUIT”. Op ongeveer 15 meter krijgt hij het commando “AF” en wordt gelijk geblokkeerd m.b.v. de lijn. Nu is het belangrijk dat de hond leert door snel “AF” te gaan op commando hij zijn driftbevrediging krijgt. De hond ligt dus en de geleider rent snel met een positieve lichaamshouding naar de hond toe, knielt naast hem neer, braaf hem en geeft de bal uit de hand.
Het vervolg van de opbouw is dat men de hond soms helemaal tot de 30-40 meter waar de bal ligt laat doorlopen voordat het commando “AF” komt en soms eerder, en wel dit eerder steeds op verschillende afstanden van het startpunt. Men zal hierbij ongetwijfeld de situatie krijgen dat de hond gaat omkijken of twijfelen. Hierbij is dan maar één actie van de geleider van toepassing. Kijkt de hond om of twijfelt hij dan dient de geleider direct m.b.v. de lijn de hond vooruit te trekken, met als consequentie pijn voor de hond, tot aan de bal waar de hond dan “AF” moet. De hond moet leren, eigen initiatief nemen tot remmen/omkijken etc. geeft pijn, niet direct “AF” gaan geeft pijn, snel vooruit gaan en correct “AF” op commando geeft driftbevrediging. Als dit door de hond is begrepen en dit levert in de praktijk geen problemen meer op, dan gaat men over tot de volgende fase in de opbouw.
Het gevoel van de lijn moet nu worden afgebouwd. Het is hierbij noodzakelijk dit zeer zorgvuldig te doen er de nodige tijd voor uit te trekken. Elke fout die de hond nog maakt moet afgestraft kunnen worden. De eerste stap is dat men de 30 meter lijn niet meer door de handen laat glijden. De hond ondervindt dus minder weerstand. Blijven de oefeningen goed gaan dan kan men over gaan tot het gebruik van een 10 meter lijn i.p.v. de 30 meter lijn. Het is niet vreemd als de hond hier eerst vreemd op zal reageren. Het is echter belangrijk dat de hond wel de oefening naar wens blijf uitvoeren en men ingrijpt met pijn/dwang indien de oefening niet perfect gaat.
Stil aan moet de hond weten dat de driftbevrediging alleen nog maar uit de hand van de geleider komt. Bal achteraan het veld zal niet meer nodig moeten zijn. Is men overtuigd dat de 10 meter lijn niet meer nodig is, dan kan deze bij de uitvoering er ook af. Belangrijk blijft bij het uitvoeren van deze oefening dat men altijd enthousiast blijft bij het naar de hond toe gaan als deze “AF” ligt na het uitvoeren van een perfecte oefening. Immers lichaamshouding is een belangrijk communicatie signaal.
Bij het alle eerste begin in de opbouw van deze oefening kan men het beste steeds het zelfde terrein gebruiken. Wat later in de opbouw, als men al met de 30 meter lijn werkt, moet de factor terrein niet meer van invloed zijn op de vorderingen met de hond.
N.B. Indien de hulp van een tweede persoon niet aanwezig is kan men als volgt te werk gaan. Breng de hond in drift m.b.v. een bal, houdt de hond in drift en leg de bal op een verhoging om vervolgens afstand te nemen van de bal.
De geleider probeert vervolgens zijn hond te pushen richting bal en geeft een visueel signaal in de vorm van een armbeweging richting bal en geeft direct daarop volgend het commando “VOORUIT”. Het blijkt dat de spanning bij het vooruit sturen te verhogen is door de hond vanuit “ZIT” in drift te brengen en vanuit “ZIT” te laten vertrekken op het commando. Nu rent de geleider met zijn hond naar de bal en aangekomen bij de bal het commando “AF”. Bij dit commando “AF” heeft men nu twee mogelijkheden. (1) Men laat de hond “AF” gaan met de kop richting de looprichting of (2) men laat de hond 180 graden draaien zodat hij met de kop richting geleider ligt. Mogelijkheid (1) is hoe de oefening volgens de letter van het programma dient te worden uitgevoerd, mogelijkheid (2) is de manier dat in de praktijk het meest wordt gehanteerd. Mogelijkheid (2) geeft waarschijnlijk iets meer controle over de hond voor wat betreft het rustig blijven liggen bij het inkomen van de geleider na het commando “AF”.
Bij de verdere opbouw van deze oefening wordt de afstand tot de bal vanaf de plaats van het vertrek van het vooruit gaan steeds groter gemaakt. Tevens probeert men de afstand dat men achter de hond aanrent steeds groter te maken.
Bij het “HIER” voorroepen heb ik het al gehad over de taal van de oren van de hond. Ook bij deze oefening geldt dat de oren in de nek snelheid betekent, komen de oren omhoog dan is er spraken van afremming. Dus gaat de hond vooruit en komen de oren omhoog dan kan men al op dat moment stimulans, later in de opbouw dwang, op de hond uitvoeren om te zorgen dat hij snel vooruit blijft gaan. Men hoeft dus niet te wachten totdat hij daadwerkelijk vertraagt of omkijkt gedurende het vooruit gaan.
Het vervolg van het verhaal blijft het zelfde, met dat verschil dat men gebruik gaat maken van een zeer lange lijn. Deze lijn moet een meter of 30 lang zijn, behoorlijk dik en uit één stuk bestaan. Er mogen absoluut geen knopen in deze lijn zitten daar deze knopen dan erg storend zouden zijn. Wat men in het vervolg ook aan zal moeten doen is een paar goede werkhandschoenen. Wat men namelijk de hond moet gaan leren is dat hij met grote snelheid vooruit blijft gaan ondanks men deze lijn door de handen laat glijden. Wat men dus wil bereiken dat de hond zich een beetje vooruit moet trekken. Het mag duidelijk zijn dat de hond hierbij geen prikketting om mag hebben en in het begin zal moeten wennen aan de situatie. Heeft men de situatie bereikt dat de hond zich over een afstand van ongeveer 30-40 meter hard vooruit trekt aan de lijn en goed “AF” gaat dan kan men overstappen naar de volgende in de opbouw van het vooruit gaan.
De geleider gaat de hond nu leren direct “AF” te gaan op commando, ondanks hij nog niet bij de bal is. In de praktijk ziet dit er als volgt uit. De hond krijgt het commando “VOORUIT”. Op ongeveer 15 meter krijgt hij het commando “AF” en wordt gelijk geblokkeerd m.b.v. de lijn. Nu is het belangrijk dat de hond leert door snel “AF” te gaan op commando hij zijn driftbevrediging krijgt. De hond ligt dus en de geleider rent snel met een positieve lichaamshouding naar de hond toe, knielt naast hem neer, braaf hem en geeft de bal uit de hand.
Het vervolg van de opbouw is dat men de hond soms helemaal tot de 30-40 meter waar de bal ligt laat doorlopen voordat het commando “AF” komt en soms eerder, en wel dit eerder steeds op verschillende afstanden van het startpunt. Men zal hierbij ongetwijfeld de situatie krijgen dat de hond gaat omkijken of twijfelen. Hierbij is dan maar één actie van de geleider van toepassing. Kijkt de hond om of twijfelt hij dan dient de geleider direct m.b.v. de lijn de hond vooruit te trekken, met als consequentie pijn voor de hond, tot aan de bal waar de hond dan “AF” moet. De hond moet leren, eigen initiatief nemen tot remmen/omkijken etc. geeft pijn, niet direct “AF” gaan geeft pijn, snel vooruit gaan en correct “AF” op commando geeft driftbevrediging. Als dit door de hond is begrepen en dit levert in de praktijk geen problemen meer op, dan gaat men over tot de volgende fase in de opbouw.
Het gevoel van de lijn moet nu worden afgebouwd. Het is hierbij noodzakelijk dit zeer zorgvuldig te doen er de nodige tijd voor uit te trekken. Elke fout die de hond nog maakt moet afgestraft kunnen worden. De eerste stap is dat men de 30 meter lijn niet meer door de handen laat glijden. De hond ondervindt dus minder weerstand. Blijven de oefeningen goed gaan dan kan men over gaan tot het gebruik van een 10 meter lijn i.p.v. de 30 meter lijn. Het is niet vreemd als de hond hier eerst vreemd op zal reageren. Het is echter belangrijk dat de hond wel de oefening naar wens blijf uitvoeren en men ingrijpt met pijn/dwang indien de oefening niet perfect gaat.
Stil aan moet de hond weten dat de driftbevrediging alleen nog maar uit de hand van de geleider komt. Bal achteraan het veld zal niet meer nodig moeten zijn. Is men overtuigd dat de 10 meter lijn niet meer nodig is, dan kan deze bij de uitvoering er ook af. Belangrijk blijft bij het uitvoeren van deze oefening dat men altijd enthousiast blijft bij het naar de hond toe gaan als deze “AF” ligt na het uitvoeren van een perfecte oefening. Immers lichaamshouding is een belangrijk communicatie signaal.
Bij het alle eerste begin in de opbouw van deze oefening kan men het beste steeds het zelfde terrein gebruiken. Wat later in de opbouw, als men al met de 30 meter lijn werkt, moet de factor terrein niet meer van invloed zijn op de vorderingen met de hond.
